Orgi oihana, duela 4.000 urtetik existitzen da, bere hedadura egungoa baino askoz handiagoa zenean. Jatorrizko harizti haiek Nafarroako iparraldeko ibar hezeetan zehar hedatzen ziren. Ordutik orain arte, gizakiaren ekintzak desagerrarazi egin ditu, laborantza-lur eta belardi bihurtuz.
Mendez mende, Orgi oso baso aprobetxatua izan zen, Lizason bizi zirenek, menditik bizirauteko erabiltzen baitzuten: ehiza, egurra, hostoak, fruituak, perretxikoak, sendatzeko landareak, erratzetarako txilarra, ezkur eta abereentzako bazka, etab lortzeko. Orain, erabilera tradizional horiek desagertuak daude, eta hariztiak atseden hartzen du, bertako flora eta fauna berez birsortzeko prozesu bat esperimentatuz.
Haritz kanduduna (Quercus robur) zuhaitz berezia da. Haritza Nafarroako errege-erreginen lehen leinua da, haritzezkoa gure etxetzar zaharren zura da. Haritza Ultzamako armarrian dago, noblezia, erresistentzia eta jakituriaren sinbolo gisa.
Proiektuaren historia
Duela zenbait urte, 1986an, Orgi asko bisitatzen zuten, bai bere interes naturalistikoagatik, bai jolaserako erakargarritasunagatik.
Ez zen bisitak zituen leku bakarra, eta, beraz, Nafarroako Gobernuko Ingurumen Departamentuaren ekimenez, ideia-lehiaketa bat eskaini zuen leku horien erabilera publikoa antolatzeko, aisialdiko eremu naturalen sare bat sortzeko helburuarekin. Momentu horretan ezin izan zen.
Baina 1995. urtean berpiztu egin zen Lizasoko Kontzejuaren beraren ekimenez, Plazaola eskualdeko Turismo Partzuergoarekin lankidetzan eta Cederna-Garalur Elkarteak babestutako Leader proiektu baten bidez, egokitutako proiektu berri bat osatu zuten.
Erabilera publikorako gunea 1996ko abuztuaren 8an inauguratu zen, eta ordutik, itzulgarritasunean, austeritatean eta landatasunean oinarritutako proiektu honetan lanean jarraitzen da.
